από έρωτα

Η αφορμή ήταν πολύ λάθος·
ήταν ακριβώς το αντίθετο απ' αυτό που εννοεί ο συγγραφέας.

Ο συγγραφέας που θυμήθηκα ντε, με αυτή τη λάθος αφορμή.

Ο συγγραφέας είναι ο Μάρκες, που πλέον ξέρω λίγο τη μητρική του γλώσσα.

Αυτός λοιπόν ο ισπανόφωνος κύριος, έγραψε κάποτε, σ' ένα βιβλίο με τίτλο

οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου*

"άνθρωπε, κοίτα να μην πεθάνεις, χωρίς να μάθεις, τι θαύμα είναι να γαμάς από έρωτα"**

Κι αυτό μου λείπει πολύ.

Όχι το σεξ, όχι ο οργασμός, ούτε καν η αγκαλιά.

Αγκαλιάζω τους φίλους μου και τους γονείς μου.

Κάνω σεξ χωρίς να με νοιάζει

και τελειώνω χωρίς να με νοιάζει.

Αλλά μου λείπει αυτό το παθιασμένο σεξ

αυτό που κάνεις λαχταρώντας να είναι ο άλλος εξ' ολοκλήρου μέσα σου

να μη χάσεις ούτε μισό του κύτταρο.

Και χωρίς να έχω επιλογή, μου λείπει εκείνος

με τον οποίο το ένιωσα για τελευταία φορά.

Μου λείπει κι εκείνος ο άλλος, 

με τον οποίο δεν το ένιωσα ποτέ και νιώθω πως είναι κρίμα.

Μα κυρίως μου λείπει εκείνος που δεν έχω γνωρίσει ακόμα.

Για κάποιο λόγο σκέφτομαι αυτό το τραγούδι

Και γιατί όχι;

Γιατί να μην κεράσω;

*σε επόμενη έκδοση ονομάστηκε "οι δύστυχες πουτάνες της ζωής μου".

  Προτιμώ το θλιμμένες.

** στα ισπανικά “No te vayas a morir sin probar la maravilla de tirar con amor”.

Better leave this dream alone*

Το ότι το παρελθόν δεν αλλάζει, δεν είναι καμία πρωτάκουστη σοφία.
Το ερμήνευα όμως πάντα με έναν συγκεκριμένο τρόπο.
Πως δεν υπάρχει χρονομηχανή και δεν μπορείς να αλλάξεις το τι έχει συμβεί.
Πρόσφατα όμως ο καιρός έχει συνωμοτήσει προς κάποια άλλη κατεύθυνση.

Ο καιρός, εννοώ κυριολεκτικά ο καιρός· οι καιρικές συνθήκες.

Οι καιρικές συνθήκες είναι τέτοιες, που τα ρούχα δε στεγνώνουν στο μπαλκόνι.

Τα ρούχα, για να στεγνώσουν, πρέπει να απλωθούν μέσα στο σπίτι.

Και, καθώς δεν πρόλαβα να αγοράσω επιδαπέδια απλώστρα, 

πριν πάψουν να τις πουλάνε στα σούπερ μάρκετ,

τα ρούχα στεγνώνουν στα καλοριφέρ.

Τα ρούχα λοιπόν, στεγνώνουν στα καλοριφέρ 

κι ελευθερώνουν παντού soupline mistral.

Το soupline mistral δεν είναι το μαλακτικό της επιλογής της μαμάς μου.

Το γεγονός πως το σπίτι μου μυρίζει soupline mistral  

δε μου φέρνει στο μυαλό παιδικές αναμνήσεις.

Μου φέρνει μόνο στο μυαλό το σπίτι που ζούσαμε -για όσο- μαζί.

Μου φέρνει στο μυαλό να είμαι μόνη μου κι εκείνος να είναι στη δουλειά.

Να φροντίζω το σπίτι σε μια προσπάθεια να φροντίσω εκείνον.

Ήταν πιο αποτελεσματικό το να φροντίζω το σπίτι - 

το σπίτι ανταποκρινόταν στη φροντίδα.

Το σπίτι μου μυρίζει soupline mistral.

Εγώ έχω να του μιλήσω δυόμιση χρόνια.

Εκείνος ελπίζω πλέον να είναι πιο ζωντανός από τα δωμάτια που κατοικεί.

Δεν το πιστεύω όμως.

Κι όταν λέω ότι το παρελθόν δεν αλλάζει εννοώ 

πως ίσως εκείνος δε ζει πλέον σε κάποιο σπίτι

που μυρίζει soupline mistral.

Για μένα όμως πάντα έτσι θα είναι.

Για μένα το πώς μυρίζει εκείνος δεν είναι μια κατάσταση δυναμική.

Είναι κάτι παγωμένο στον χρόνο.

Πριν μια βδομάδα πέρασα για πρώτη φορά, ύστερα απ' όλα αυτά, 

από εκείνο το σπίτι.

Και δεν ήταν απλό.

Δεν ήταν εύκολο.

Ήμουν εκεί, μόνη, χωρίς εκείνον.

Και οι δρόμοι ήταν βρεγμένοι και άδειοι,

τα μαγαζιά ήταν σκοτεινά και κλειστά και άδεια,

το περίπτερο που υπήρχε στη γωνία είχε πλέον ξηλωθεί.

Ήταν σαν η γειτονιά να μου έλεγε πως όλα εκεί έχουν τώρα πεθάνει.

Το σπίτι μου μυρίζει soupline mistral

και είμαι μόνη μου μέσα του

και όμως όσο μόνη ένιωθα τότε, 

τώρα δε νιώθω.

*try to find another

29

Ξύπνησα στο παιδικό μου δωμάτιο.

Η Ελένη έχει αλλάξει θέση το κρεβάτι. 

Μια μέρα το έβαλε να ακουμπάει με την πλαϊνή του πλευρά στον τοίχο και είπε 

"λοιπόν, έτσι πρέπει να είναι" και κανείς δεν την αμφισβήτησε.

Δεν μπορείς να αμφισβητήσεις κάποιον άνθρωπο 

που δεν αμφιβάλει ο ίδιος για τον εαυτό του.

Έτσι λοιπόν ξύπνησα παράλληλα στον τοίχο.

Ξύπνησα και ήμουν εικοσιεννιά.

Veintinueve απ' ό,τι μαθαίνω.

Nueve είναι το εννιά και nieve είναι το χιονίζει και μου αρέσει αυτό.

Ξύπνησα και είχα μήνυμα -sms όχι δωρεάν φλωριές- από Αγγλία που έλεγε 

"χρόνια πολλά, πολύσπορο".

Τι όμορφα που είναι να σ' αγαπάνε οι πρώην σου.

Άλλες δύο ερωτικές μου ιστορίες μου ευχήθηκαν και σκέφτομαι 

πως αν για κάτι πρέπει να νιώθεις ωραία στη ζωή, 

είναι να περνάς από ζωές και να περνούν απ' τη δική σου 

χωρίς να αγωνιάς να ξεχάσεις και να ξεχαστείς. 

Με θυμούνται και τους θυμάμαι τόσο όμορφα κι αυτό με κάνει να νιώθω εντάξει παιδί.

Θυμάμαι πάλι εκείνη την πρώτη ψυχολόγο.

Προσπαθούσε να μου δώσει να καταλάβω πως υπάρχουν λόγοι να με συμπαθώ, 

υπάρχουν λόγοι μέχρι και για να νιώθω περήφανη.

Και με έβαλε να το σκεφτώ και μια βδομάδα το σκεφτόμουν 

και το μόνο που βρήκα να πω ήταν 

"είμαι εντάξει παιδί".

Και παραδόξως αυτή η απάντηση δεν ήταν λάθος.

Το να είσαι εντάξει στη ζωή αποδείχτηκε κάτι αρκετά σημαντικό.

Οι φίλοι μου ξέρεις δε μοιάζουν μεταξύ τους αλλά είναι όλοι εντάξει παιδιά.

Και όπως είναι προσβολή το "δεν είσαι εντάξει" έτσι είναι και περηφάνια το να είσαι εντάξει.

Είμαστε εντάξει και εντάξει θα είμαστε.

Θα μεγαλώνουμε και θα αγαπιόμαστε

και θα θυμόμαστε και θα μας θυμούνται

Και όλα εντάξει θα είναι.

Κι η ζωή μόνο έτσι είν' ωραία.

μυρίζει η σεροτονίνη, γιατρέ;

Άφησα στο κομοδίνο μου την καλύτερη εφεύρεση όλων των εποχών, 
μετά από μία σύντομη απογευματινή συνεδρία.
Πάνω στο κομοδίνο μου έχω τη Σεροτονίνη, του Μισέλ Ουέλμπεκ.
Σκέφτηκα πως η σεροτονίνη μου θα μυρίζει χύσια.
Μετά σκέφτηκα πόσο εύστοχο είναι αυτό.

wrong

Η πρώτη ψυχολόγος που πήγα, όταν ήμουν 21, κάτι μου έλεγε για τα παραμύθια.

Πως έχει την εντύπωση πως περιμένω η ζωή μου να εξελιχθεί 

σαν κάποιο από τ' αγαπημένα μου βιβλία

και πως δε θα ικανοποιηθώ με τίποτα λιγότερο.

Είχα προβληματιστεί θεωρητικά.

Πρακτικά δεν άλλαξα τις προσδοκίες μου.

Γνώρισα ανθρώπους όμως που με έκαναν να πιστεύω ότι δε χρειάζεται.

Δε χρειαζόταν να μειώσω τις προσδοκίες μου, φαινόταν να τις φτάνουν.

Εγώ δεν τις φτάνω, βλέπεις.

Εγώ είμαι λένε 

όμορφη

έξυπνη

με χιούμορ

ανεξάρτητη

και καύλα— γιατί να το κρύψουμε άλλωστε.

Αλλά δεν...

δεν.

Και απορώ που μια ζωή

από παιδί παρακαλάω

Μα ούτε σ' ένα παραμύθι δε χωράω

This charming man

Δεν τον θέλω μόνο με ένταση —
τον θέλω και με βάθος.
Αν η επιθυμία μου ήταν σεισμός,
θα ήταν πολύνεκρος.
Όμως δεν είναι σεισμός
και μόνο εγώ κινδυνεύω.
Και όπως πάντα, έτσι και τώρα,
δεν έχω επενδύσει σε αντισεισμικά έργα.

Αν πάντως υπάκουα λίγο τους αγαπημένους μας smiths, 

τότε προς ανακούφισή μου θα σκεφτόμουν

πως είμαι πολύ όμορφη για να νοιάζομαι.

It's gruesome that someone so handsome should care.

ψύχρα

Έβαλα το κραγιόν μου και τον κρεμαστό αμέθυστό μου -oh the irony-

και βγήκα έξω

και ήπια μία μπύρα

και ένα ποτό

με αγαπημένη φίλη.

Ύστερα γύρισα περπατώντας από την παραλία

φορώντας δανεικό φούτερ

γιατί είχε μια ψύχρα που μ' αρρώσταινε.

Και δεν έχουμε εδώ Βικτώρια για να σε αναζητήσω, 

έχουμε όμως λεωφόρο

και σ' αναζήτησα

και δε σε βρήκα.